DutchEnglishFrenchGerman

Impressie van de reunie in Schellingwoude 2017

 

In totaal 11 schepen hebben acte de presence gegeven in de jachthaven “De Zuiderzee”te Schellingwoude. Inclusief de deelnemers die zonder schip aanwezig waren hebben we in totaal 27 Talingliefhebbers mogen begroeten. Die begroeting liep als vanouds weer allerhartelijkst. Het weer was prachtig hetgeen voor een steigerborrel natuurlijk een cadeautje is.

Martin is onder grote publieke belangstelling op de steigers in de baks kist van de Nehalennia gekropen. Hij kon de helmstokproblemen helaas niet oplossen maar had de lachers wel op zijn hand. Marjan Ooms had, zoals we inmiddels van haar gewend zijn voor overvloedige en lekkere hapjes en drankjes gezorgd. (In de wandelgangen is vernomen dat Jan zijn voorzitterschap aan Marjan te danken heeft maar dit gerucht is niet bevestigd). Penningmeester Ton heeft goede zaken gedaan met de verkoop van Talingvlaggetjes. We hebben er nu nog maar 54 over dus wie er nog geen heeft moet snel zijn.

Voortbordurend op de steigerborrel hebben Peter en Marinette, ondersteund door vriend Willem voor een lekkere zomeravond BBQ gezorgd al zorgde een schietpartij in Zaandam die avond ervoor dat de tafelbezorger in een oeverloze file terecht kwam. Met het bord op schoot was de BBQ er niet minder lekker om. Het voert te ver om verslag te doen van de heftige discussies die plaatsvonden naarmate de avond vorderde en van de zangkunsten van onze voorzitter (imitatie van Wim Sonneveld) maar gezellig was het wel.

Ook op zaterdag speelde de pechduivel een rol zonder dat het de feestvreugde heeft bedorven. Door een communicatie probleem hebben we even moeten wachten op onze rondvaartboot, een heuse reddingssloep zonder enige franje , misschien wel Spartaans maar wel origineel. Paste precies bij het Talinggezelschap. Op onze tocht door Amsterdam zijn we door de waterpolitie opgebracht en op vergunningen gecontroleerd. Mogelijk zijn we voor bootvluchtelingen aangezien. Hilariteit alom. Zoiets verwacht je eigenlijk in Amsterdam en dan gebeurt het nog ook. Peter heeft de verdenking dat hij dit ook georganiseerd had ver van zich geworpen.

Terug in Schellingwoude hebben we daarna vergaderd in een rustiek gelegen wijkgebouw, pal naast een fraaie kerk. Daar zijn we ook aangenaam verrast met een “lezing met lichtbeelden”(dat heette vroeger toch zo?) over een 20000 mijlen makende oceaanzeiltocht door vrienden van Peter en Marinette. Een indrukwekkend verhaal. Het ging evenwel de ambities van enige aanwezige Talingvaarders net iets te boven.

Een cateraar heeft vervolgens tot slot voor een gevarieerd Ind(ones)isch getint buffet gezorgd wat iedereen zich goed heeft laten smaken.
Op zondag, nog steeds fraai weer, heeft Peter nog net op tijd de liggelden kunnen innen voordat het ruime sop werd gekozen voor een hopelijk genoeglijke zeilvakantie in 2017.
André Manders